Bir sabah uyandığında….

images

 

   Bir gün ansızın düşer içine ömür sancısı…Ellerine düşen lekeler,yüzüne yerleşen çizgiler ve gözlerine oturan hüzün kadar yavaş olmasa da süreç,hepsinden daha ağır gelir  kabullenmek geçtiğini bir ömrün…Her detay gelmez belki aklına ama unutmazsın en derin acılarını da mutluluğunu da…Zamanla bizden kopanlar ve bize katılanlar eşlik eder bu yolda hüznümüze…Ortada olmak ne acı…Ellerimizden kayıp gidenleri yaşatırken bir tarafımız,bize katılanların mutluluğunu da yaşar…

Bir sabah uyandığımızda herşey yabancı gelebilir bize…Bir yüz belki anılarda kalan,belki de bir an…Savunduklarımız yabancı gelir,kendi hayatımız belki de…İşte tam da burada sorarız kendimize “nasıldı benim hayat yolum?”

Belki de verilebilecek en güzel cevap, bizim başkalarının hayat yolunda nasıl izler bıraktığımızdır…”Gerçek kendimizi” en saf haliyle gördüğümüz an olur işte bunu görmek…Kendi hayat yolumuzu nasıl doldurduğumuzu ya da nasıl umarsızca sonuna koştuğumuzu görmek…Katılanlar ve kopanlardaki izleri görmek…

Bir ömrün geçtiğini kabullenmek zaten acı….Bari ömrümüzü dolduranlardan olmasın pişmanlığımız….

                                                                                                                                                                          YANG…..

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: